سرزمین نیمروز(سیستان) در شاهنامه اهمیت بسیار بالایی دارد وبسیاری از اتفاقات و رویداد های مهم شاهکار حکیم توس در آنجا به وقوع می پیوندد، این سرزمین همچنین محل پیدایش و خیزش بسیاری از پهلوانان و یلال ایران زمین است، بزرگانی که به دست توانمندشان ایران زمین به راه پر افتخار خود ادامه میدهد.
سرزمین سیستان در شاهنامه ی فردوسی از اهمیت ویژه ای برخوردار است . این ناحیه که نام های گوناگونی به آن اطلاق می شده است ، محل حکومت سام نریمان و فرزندان و نوادگانش بوده است .
ناحیه ی سیستان هم مرز کابل است و به دلیل این هم مرزی ، زال ، پدر رستم روزی به این سرزمین می رود و در آن جا رودابه مادر رستم ،دختر پادشاه کابل ، وصف دلاوری های او را شنیده و عاشقش می شود . همچنین وقتی زال توصیف زیبایی رودابه را می شنود ، نادیده دل به او می بندد و با وجود مخالفت های اولیه این دو با هم ازدواج می کنند . حاصل ازدواجشان رستم پهلوان اول ایران است.
بنابراین ، رستم ، نواده ی سام در این ناحیه مستقر است. در این ناحیه خاندان سام به نوعی حکومت ملوک الطوایفی تشکیل می دهند . یعنی با اینکه از حکومت مرکزی پشتیبانی می کنند ، حکومت با این خاندان ونحوه ی اداره ی آن کاری ندارد . این استقلال موجب می شود رستم در برخی موارد از دستور پادشاهان سرپیچی کند و گاهی باعث ایجاد کدورتی میان او و پادشاه شود.
سیستان محلی با دشت های زیبا و چراگاه های پهناور ، محلی برای آرامش و جشن و سرور رستم و ، خاندانش و پهلوانان و پادشاهانی که از دربار ایران برای کاری نزد رستم می آمده اند نیز هست . این سرزمین را در شاهنامه با نام های سیستان ، زابلستان ، زابل ، سجستان ، سگستان و نیمروز خوانده اند.
اهمیت سیستان تا بدان جاست که نابودی آن را برابر با نابودی رستم و تمام افتخارات خاندانشان است. چنانچه وقتی در داستان رستم و اسفندیار ، رستم با اصرار اسفندیار برای جنگیدن روبه رو می شود و به راه هایی که در پیش دارد می اندیشد، یکی از راه ها را کشتن اسفندیار می داند ولی مطمئن است با این کار خود و خاندانش و سرزمین سیستان نابود خواهند شد که این امر پس از پادشاهی بهمن پسر اسفندیار به انجام می رسد ؛ پس از مرگ رستم دیگر سیستان حامی ندارد و بهمن از این فرصت سود می جوید و آنجا را به تاراج می برد .
